و  تو  زیباترین  زیبای  دنیا

منم یلدای بی پایان عاشق

           توبودی مرحم زخم شقایق

نگاهت را پرستم ای نگارم

            فدای تار مویت هر چه دارم

            که روزی خشک میگردد شوندبیچاره ماهیها

تو رامن دوست می دارم نه قدر غنچه وگلها

            که  گل  پرپر  شود  روزی  بر  آرد  آه  از دلها

تو را من دوست می دارم به قدر کهکشانها

              که  جاویدان بماند عشق من تا ماندن آنها

           مرغ امید  من از  شدت غم  می میرد

دل به رویای خوش خاطره ها می بندم

           باز هم خاطره ها دست مرا می گیرد

تو را می جویم از خورشید تو را می خواهم از باران

کجایی ؟ نیستی در شهر تمام کوچه ها خالی ست

تو   رفتی   و   رها    کردی   مرا  با  درد  بی درمان

گل مریم  ، گل یاسم  ،  تو  نزدیکی  به  احساسم

نبیند  چشم من روزی  تو  را  غمگین  و سرگردان

بیا    آرام    و    پاورچین   کنارم    اندکی    بنشین

بگو از هر چه  می خواهی شکایت کن ازین  و آن

خداحافظ   نمی گویم  تو  را  ای  صبح  شورانگیز

دعایت  می کنم هر  شب دعایی  از دل  و از جان

 ای که تامن زنده ام دریاد من

کی به داد عاشقی چون من رسی

خسته ام از این همه دلواپسی

خسته ام مانند بغض در گلو

نی لبک از حال و روز من بگو

نای رفتن در عصایم نیست نیست

های هایم در صدایم نیست نیست

خسته ام در انزوای سرد خویش

مانده ام با این دل پر درد خویش

نی لبک ساز و دوبیتی سر بده

این دل مجنونیم را پر بده  ! ! !

شــقایق زرد و پژمــــرده اسـت مــی دانی ؟

ببین وهم عجیبی را که در رویای پرواز است

دل پـــــــــروانه  آزرده اســــت  مـی دانی ؟

عجــب جشــن غریبی ، میـــز آمــاده اسـت

کسی سـهم تو را خورده است مـی دانی ؟

من از قـــلب غزلـــهایم تو را صـدا مـی کنم

چـــــراغ واژه افــــسرده اسـت مـی دانی ؟

                            بیــا  از  این شـب  بی انتها  جـدایم کن

بیــا دوباره مـرا چون ســتاره در دل شــب

                          درون بسـتر هفـت آسـمان رهـایم کن

بــرای آنـــکه ببیــــنی زوال قلــب مـــــرا

                          به پای حضرت چشمت ،بیا فـدایم کن

چه درد می کشم امشب ،تو را به حرمت عشق

                         به اسـم اعظم دل با غــزل دوایـم کن

بیــا که بی تــو در این اضطراب خـواهم مـرد

                        دگر از این همه دلواپسی رهایم کن !

            طوفان زده ام راه نجاتی بفرست

فرمود که با زمزمه یا مهدی (عج)

             نذر  گل نرگس صلواتی بفرست